>Kucając przy zardzewiałych drzwiach, kawałek spleśniałej roślinności chwyta twoją naturalną ciekawość. Kilka chwil później jesteś już na klęczysz tuż obok tego czegoś, tak jakby twoje nogi same się poruszyły.  
  
>Garść wyszuszonych grzybów. Wyjątkowo wyszuszonych, dokładniej mówiąc. Ich kapelusze są pokryte zielenią z białymi kropkami. Przynajmniej BYŁY zielono-białe, teraz zieleń poszarzała a bieli nie da się zauważyć. Przyglądasz się bliżej. Wąchasz je, ale nie czujesz żadnego zapachu. Wytężasz wzrok. Czy to twarz? Nie, na pewno nie. Jesteś po prostu zmęczony zabijaniem w tym pokoju pełnym potworów. Masz wielką ochotę połknąć te grzyby w całości. Potrząsasz głową. Może w następnym życiu.  
  
>Odkładasz garść grzybów z powrotem na ziemię. Chowasz je w ciemnym kącie, w razie gdybyś zmienił zdanie na temat jedzenia ich.  
